28 stycznia 2026 o godz. 14:00 zapraszamy na kolejny wykład z cyklu Literackiej Akademii Seniora.
Ostatni wykład w semestrze zimowym pt. Lutnia po Bekwarku. Kim był Jan Lechoń” przygotowany został przez kuratorkę wystawy kustosz Katarzynę Jakimiak.
Jan Lechoń Ostatnia scena z „Dziadów”
[…]
To teatr. Tylko teatr. Odstawiają płótna.
Cóż to? Konrad na scenie? Do domu już pora!
Musiała cię wymęczyć ta scena pokutna,
A jutro musisz przyjąć posąg Komandora.
[…]
Co to, drogi Konradzie? Naprawdę w więzieniu?
tylko blask mu bije, jak nigdy, z oblicza,
Ta rana jest prawdziwa, nie pytaj, czy boli.
Ach, ten Konrad! Tak wierzył słowom Mickiewicza,
Że zagrał nawet więcej, niźli było w roli. […]
(Lutnia po Bekwarku, 1942)
Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie przygotowało wystawę poświęconą Janowi Lechoniowi czyli Leszkowi Serafinowiczowi. 8 czerwca tego roku minie 70 lat od jego samobójczej śmierci. W historii polskiej literatury i kultury zapisał się nie tylko jako współtwórca literackiej grupy „Skamander”, autor poetyckich tomików, twórca popularnych szopek politycznych, redaktor satyrycznego „Cyrulika Warszawskiego”, dyplomata, emigrant, ale przede wszystkim poeta.
Jego najbliższy przyjaciel Kazimierz Wierzyński, również poeta, pisał o nim:
(…) Dziś, po latach, można bez omyłki powiedzieć, że objawił się jako geniusz. Pisał mniej, niż pragnęlibyśmy wszyscy kochający jego wiersze, bo odpowiadał mu rodzaj poezji oszczędnej i opanowanej, która spośród różnorodnych wzruszeń wybierała najważniejsze i szukała dla nich wyrazów monumentalnych. Ani patos, ani uniesienie porywające go tak często, nie rozbijały mu klasycznej formy, potrafił też najbardziej wzburzoną treść utrzymać
w umiarze. (Wspomnienia o Janie Lechoniu, zebrał Paweł Kądziela, Warszawa 2006, s. 321)
Spotkał go, podobnie jak wielu innych jego pokolenia, którego młodość upłynęła
w niepodległym Kraju, tragiczny los – uciekiniera, nie z własnego wyboru rzuconego na obcą ziemię i w obcą kulturę. Pozostała po nim eseistyka i poezja: przemyślana, liryczna, będąca wyrazem jego głębokiego patriotyzmu, tęsknoty za Warszawą i utraconą ojczyzną, religijna.
Po wykładzie odbędzie się oprowadzanie po wystawie „Lutnia po Bekwarku. Jan Lechoń”.
